G tipi gömülü kanatlı boruların termal tasarımında, ortam ve çalışma sıcaklıkları ısı transferi verimliliğinin temel belirleyicileri olarak hizmet eder.Temel kısıtlama, termal genişleme katsayısı ve yüzgeç malzemesinin erime noktasından kaynaklanmaktadır.Özellikle, boru duvarı sıcaklığı 150 ° C ∼ 210 ° C aralığını aştığında, alüminyum yüzgeçler önemli bir termal genişlemeye maruz kalır ve bu da temas termal direncinin hızlı bir şekilde artmasına neden olur.Bu fiziksel sınırlama, alüminyum kanatlı boruların yüksek sıcaklıklı duman gazı geri kazanma sistemlerinden çıkarılmasını gerektiriyor.Karbon çelik veya paslanmaz çelik alaşımlarının termal temas ve oksidasyon direnciyi korumak için kullanılması gerektiğinde.

Bu özel kanatlı borular çoğunlukla petrokimya rafinerilerinde ve enerji üretimi buhar kondansörlerinde hava soğutmalı ısı değiştiricilerine (ACHE) entegre edilir.Yüksek termal yükler her zaman yüksek iç basınçlarla birleştirilir.Sıcaklık değiştiricisinin yapısal güvenilirliği sistemik bir sentezdir: taban borusunun çapı ve duvar kalınlığı teorik patlama basıncını belirlerken,Yerelleştirilmiş gerginlik arızasını önlemek için yüzgeç-tüp bağlanmasının ve kaynaklamanın mutlak kalitesi “porositeden veya mikro çatlaklardan “uzaktır..

Çalışma istikrarını sağlamak için, üretim protokolleri "malzeme-sıcaklık-basınç" korelasyonuna öncelik vermelidir.Bu, temel boru ve kanat alaşımlarının, hassas zirve sıcaklık eşiğine ve ortamın kimyasal bileşimine dayanarak seçilmesini içerir.Ayrıca, yerleştirilmiş eklemin bütünlüğü kalibre edilmiş mekanik oluklama ve geri doldurma yoluyla güvence altına alınır.Tuba levhaları ve başlıkları dahil, aşırı endüstriyel ortamlarda uzun süreli mekanik ve termal performans sağlamak için titiz bir dayanıklılık hesaplaması ile belirlenir.